Rigor Mortis

 

Tekst en Regie: Gert-Jan Janssens

Scenografie: Dries De Win

Lichtontwerp: Dirk Ceulemans

Dertien jongeren zoeken de zin van het leven en vooral die van de dood. Want ge moet niet denken dat er iemand is die eeuwig leeft. Iedereen gaat dood. Dat schept een band. Moet ge daar schrik voor hebben? ‘t Schijnt van niet. Ge kunt er beter eens goed mee lachen. Als wij bang zijn proberen we onze angst met fuiven te bezweren.
-Maar deze nacht? Als ge in uw bed ligt?
-Denkt ge dat ge uw hersens kunt bevelen?
-Ge wilt er niet aan denken, ge moogt er niet aan denken. Ge roept het tegen uzelf tot ge het zelf gelooft. Maar denkt gij dat gij kunt stoppen met te denken aan de dood?

Data: 9 en 10 april 2010 om 20u
11 april 2010 om 15u
Kaarten: € 9 (60+; studenten en groepen vanaf 10 personen: € 8 )
Reservatie: 03/480.48.27
E-mail: frank.vanroy@worldonline.be
Info: http://www.teaterlier.be

Facebook

Programma De Spaanse Poort

Het programma van Den Bril en De Spaanse Poort, staat online. Met daarin mijn eigenste Rigor Mortis, het stuk dat op 9 april 2010 in première gaat. Binnenkort meer. Kaarten bestellen, want zoveel plek is er niet.

:: den bril & spaanse poort ::.

Zoals de dingen gaan.

U hebt mij een tijd moeten missen. Geen paniek. Ik ben nog niet verdwenen in de nacht. Ik ben enkel druk geweest met allerhande zaken. We studeren immers af als Bachelor dit jaar, dus moet er een scriptie geschreven worden.

Verder is mijn toneelstuk Rigor Mortis, dat volgend jaar in eigen regie in premiere gaat, in de laatste fase beland. Het mieren en komma’s copuleren, jawel. Ik heb de roman, die ik naar meneer de uitgever had gestuurd en waar ik niks meer van heb gehoord, het kan niet altijd prijs zijn, aan stukken geknipt en ben opnieuw begonnen met schrijven. Ge weet nooit.

Ik zal proberen de komende tijd weer wat meer te schrijven op dit blog. Er is wel wat gebeurt de laatste tijd. De wereld is in de ban van een griepvirus, in Nederland is een man doorheen een mensenmassa gereden en tussendoor worden er in deze scheet in een fles die Vlaanderen heet ook nog verkiezingen gehouden. Heel belangrijk allemaal, u kent dat wel.

Ik zal u op de hoogte houden, mocht het u interesseren.

Niks schoonder dan dat.

De vreselijkste momenten in het leven van een schrijver zijn toch die waarop zijn werk gelezen wordt. Als hij niet in de buurt van zijn lezer vertoeft is er niets aan de hand, de problemen beginnen pas als hij moet toezien hoe een lezer het geprinte bundeltje papier ter hand neemt en begint te bladeren. Een lach op een onverwacht moment, iets te weinig gegrinnik maar wel genoeg gebiogeerd lezen. En dan na de laatste bladzijde: “ja.”

Het is de hel: je wil indrukken, bevindingen, commentaar. Je wil alles wat in het hoofd van je lezeres zit eruit zuigen als het merg uit een bot. Maar het is te ongestructureerd, zegt ze, het moet nog wat bezinken. Het begint wel heel leuk maar wordt dan wel heel filosofisch. Maar ze vond het goed, absoluut, al kan ze er geen woorden opplakken.

Ze wil weten of ge er echt zo met zit, met dat peinzen aan de dood, ze zegt dat ze dat zelf ook al heeft gehad en dat ze daar nu van af is, dat ze denkt dat het de leeftijd is en dat het ook bij u wel weg zal gaan. En of het allemaal uit uw eigen koker kwam, of ge misschien bronnen hebt gebruikt. Ge geeft schoorvoetend toe dat ge hier en daar wel eens iets gepikt hebt, maar altijd netjes zeventig jaar nadat de pijp van de bestolene uit was. En ge hebt al eens wat dingen verdraaid of wat bijbelicht ja, maar zonder te erg van uw eigen af te wijken.

En voor ge het weet zijt ge weer een schrijver: ge vertelt weer meer dan dat ge luistert naar de rest, ge zevert over uw bedoeling en de verwijzingen naar wie dan ook en als ge ‘s avonds thuis komt komt ge er achter dat ge weer niks wijzer zijt over uw eigen krabbels. Tot drie dagen later: ge krijgt een mailtje binnen. “Doe maar, het is goed.”

En dan hebt ge het geproefd: de smaak van een lezer. Het schoonste moment in het leven van een schrijver: iemand die zegt dat hij u heeft gelezen en dat hij het goed vond. Geen uitgever of prijzenbaas kan hier aan tippen. Gewoon iemand die leest wat gij ooit hebt bedacht en zegt dat zij iets aan u heeft gehad. Ze kunnen zeggen wat ze willen, met hun publicaties en royalties maar er is niks schoonder dan dat.

Rigor Mortis

En deze nacht? Als ge in uw bed ligt?

Denkt ge dat ge uw hersens kunt bevelen?

Ge wilt er niet aan denken, ge moogt er niet aan denken. Ge roept het tegen uzelf tot ge het zelf gelooft. Maar denkt ge dat ge dat kunt? Stoppen met te denken aan uw dood?

(uit: Rigor Mortis, een toneelstuk waaraan ik zo’n dag of drie serieus aan het schrijven ben)