Het was mooi om zien: de burgemeester van Dendermonde die bij Pauw en Witteman de hele studio stil kreeg. Er werd aan geen enkele belgenmop gedacht, er was enkel bewondering voor de man die aangeslagen maar zelfzeker was. Hij vond het niet erg om bij P&W te zitten: hij was een publieke figuur en moest dus leven met media-aandacht. Maar de gieren van de pers hadden het bij hem verkorven. Als jakhalsen stortten die zich op ouders die hun kind verloren waren.
Ze kwamen er niet in. Onder geen beding zou de burgemeester toelaten dat één persmuskiet zich flitsend of filmend in de kerk zou vertonen, op het moment dat ouders hun kind moesten begraven. Hij zwoer het bijna: al zijn mensen stonden klaar om desnoods de gieren te kooien. Bleek dat die perslui al enkele terrassen rond de kerk hadden gehuurd, om hun zendwagens en camera’s neer te poten.
Vandaag is het zover. Ik ben benieuwd met welke trucs de pers toch probeert de kerk binnen te komen. Ondersteboven aan een touw uit de nok? Misschien hebben ze zich gisteren wel laten insluiten, nadat ze de misdienaars geïnterviewd hadden. Ik wens de burgemeester sterkte toe. Ik ben blij dat er toch nog mensen zijn die de media niet heilig verklaren. En ergens hoop ik dat er een paar gieren achter tralies komen te zitten. Dan kan er een rel ontstaan over persvrijheid, en hebben de ouders en familie van de slachtoffers weer rust.
