Ik voel mij verplicht om iets te zeggen over dat monster dat alomtegenwoordig is, vandaag op zijn hoogdag natuurlijk, maar ook op de andere dagen des jaars: de poëzie. Ik wil niet moeilijk doen, maar de poëzie is toch meer dan ooit een mediagebeuren. De multimediale dichters zullen hier hoogstwaarschijnlijk blij om zijn, ik kan ze geen ongelijk geven, maar ik vind het ergens bevreemdend.
Op momenten dat de aspirant-dichters des vaderlands ruziënd over de grond rollen als betrof het een presidentsverkiezing, verlang ik soms terug naar de Poétes maudits. Voor wie dat niet zou zeggen: de goede oude dichter op zijn zolderkamer, door iedereen onbegrepen, die af en toe een bundeltje gedichten het raam uitgooit, waarna ze door een uitgever worden opgepikt, die ze uitgeeft. De dichter zelf blijft ver weg van alle aandacht en geniet in stilte van zijn succes.
Akkoord, de tijd gaat vooruit, en gesteld dat de poëzie de tijdsgeest volgen moet, moeten de dichters dus mee in het multimediale circus. Het is soms zo ver dat dichters worden gebruikt om een programma op te leuken, alsof het stand-up comedianten zouden zijn. Ze moeten vaak in erbarmelijke omstandigheden binnen de tien minuten met een schitterend en hilarisch gedicht komen. Wat meestal niet lukt. Of vindt u de gedichten van Nico Dijkshoorn in De Wereld Draait Door werkelijk zo geslaagd? Ik geef u een voorbeeld, uiteraard geplukt van het internet.
WILDERS REAGEERT
voor het
vergelijken
van mein kampf
met de koran
bied ik
aan alle duitsers
mijn verontschuldigingen
aan
bron: http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/extra.php?id=228#strafwilders
Voor wie het niet gezien heeft: dit is een aloude variatie op een mop die reeds lang in verschillende versies over de wereld rondzwerft. Meestal gaat het dan over mensen die worden uitgemaakt voor mentaal gehandicapten, waarna de mentaal gehandicapten verontschuldigingen krijgen. U kent dat wel. Dit is gewoon een mop.
Maar natuurlijk
als je
om de twee woorden
een nieuwe
regel
begint
wordt iets
al gauw
poëzie
Let wel, ik hou van goede poëzie. Poëzie die raakt en ondersteboven slaat, zonder dat deze onbegrijpelijk moet zijn zonder drie encyclopedieën. Maar de gedichten van de heer Dijkshoorn bevallen mij niet zo zeer, omdat het slechte moppen zijn, vermomd als slechte poëzie.
